به گزارش خبرنگار مهر، محمود احمدی نژاد که پیش از ظهر دوشنبه در ادامه دور دوم سفرهای استانی خود به پاکدشت از توابع استان تهران سفر کرده است در ورزشگاه شهید محسن پازوکی در جمع مردم این شهرستان یکی از وظایف دولت اسلامی را حفظ حقوق و منافع ملت خواند و گفت: اگر مسئول دولت متوجه شد که وزیر یا معاونانش از مسیر و حیطه مسئولیتشان منحرف شده اند حق دارد آنها را برکنار کند چرا که مسئولان دولتی باید از منافع ملی دفاع کنند.

رئیس جمهور ادامه داد : مدیریت در دولت اسلامی ارث کسی نیست و برای شخصی نوشته نشده است. اگر کسی آمد دلیلی ندارد که مدت ۴ سال کامل در دولت باشد اگر بعد از ۶ ماه از مسیر خود منحرف و دچار خطا شد قانونا باید برکنار شود و در دولت اسلامی کسی حق ندارد آن شخص را نگه دارد و به ملت ایران تحمیل کند.

وی افزود: این خوب است که مدیران ثابت بمانند اما شرط آن این است که در مسیر انقلاب پاک و سالم بمانند وگرنه هر شخصی در هر نقطه ای از ایران به محض اینکه از این ویژگی ها فاصله گرفت از نگاه شما مردم عزل است.

احمدی نژاد با بیان اینکه وظیفه دولت اسلامی آن است که یک مسئول از حقوق ملت و مصالح آنان دفاع کند، خاطر نشان کرد: اگر مسئولی مسئولیتش را زیر پا گذاشت باید بلافاصله با او برخورد شود در حالیکه در گذشته عکس این موضوع وجود داشت. ما می بینیم وقتی مردم اعتراض می کردند که چرا فلان مدیر را برکنار نمی کنید عکس آن موضوع را مشاهده می کردند. حال بنده جواب اینان را اینچنین می دهم اگر در سراسر ایران زمین مسئولی از حیطه اختیارات و مسئولیتش خارج و منحرف شد باید سریعا برکنار شود.

وی افزود: متاسفانه در گذشته مشاهده می کردیم که اگر مسئولی وظایفش را به خوبی انجام نمی داد و بداخلاقی می کرد، به جای آنکه برکنار شود ، به پست بالاتری ارتقاء پیدا می کرد.

رئیس جمهور با بیان اینکه در خصوص مفاسد اقتصادی در گذشته نیز چنین مشکلاتی وجود داشت، تصریح کرد: اگر در جامعه ای شخص ضعیف متخلف مجازات شود اما قدرتمندان متخلف مجازات نشوند آن جامعه طعم عدالت را نخواهد چشید. در منش دولت اسلامی برخورد با متخلفان باید از دانه درشت ها و گردن کلفت ها شروع شود چرا که دولت اسلامی موظف است راه آنان را سد و مسیر اداره کشور را به گونه این تنظیم کند که عده ای خیال نکنند که ثروت کشور ملک آنهاست.

احمدی نژاد ادامه داد: در تهران اعتراف کردند که افرادی صدها میلیون تومان در سالهای گذشته برای حفظ خود و دوستانشان از بیت المال استفاده می کردند و بعد دیدیدم آنها را به عنوان قهرمان ملی نشان دادند در حالیکه وظیفه دولت اسلامی این است که این مسئولینی که حقوق ملت را زیر پا گذاشته اند باید بلافاصله با آنها برخورد می شد که این امر را ما ندیدیم.

احمدی نژاد در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به مخالفت هایی که با پیامبر (ص) صورت می گرفت، اشاره کرد و گفت: در آن دوران نیز می دیدیم که برخی افراد در برخی از جنگ ها در کنار امیرالمومنین (ع) و پیامبر اکرم (ص) شمشیر می زدند اما وقتی نوبت کوتاه کردن دست آنها از بیت المال شد حنجره ها را پاره کردند و با شمشیر در برابر امیرالمومنین ایستادند.

وی ادامه داد : این درست نیست که دولت بیاید و وام های کلان و میلیاردی را به یک سری افراد خاص بدهد. متاسفانه ۹۰ درصد وام های بانکی که بالای یک میلیارد تومان است را ۹۰ درصد افرادی گرفته اند که در گذشته مناسبات اقتصادی با برخی از مسئولان و وزرا داشته اند. حال که این دولت می خواهد با این افراد برخورد کند که چرا وام های گرفته شده را پس نمی دهند، اعلام می کنند که سیاست اقتصادی دولت غلط است.

رئیس قوه مجریه گفت: اگر سیاست اقتصادی درست این است که وام های کشور به عده ای قلیل برسد و مردم عادی نتوانند یک وام اندک بگیرند ما از این سیاست بیزاریم. ما به دنبال توزیع منابع به طور عادلانه در سراسر کشور به مردم هستیم و این حرف های بیهوده شما را قبول نداریم.

رئیس جمهور در بخش دیگری از سخنانش به وجود دلالان در وزارت نفت اشاره کرد و گفت: در بخش نفت یکی از محصولات نفتی را که در کشتی ها مصرف می شد یکجا به دلال اماراتی می فروختند. حال چطور می شود که یک محصولی که می تواند در بنادر کشور بارگیری شود و سود آن هم به جیب ملت برود یکجا آن هم به یک دلال فروخته می شود آن هم با ۴۰۰ میلیون دلار سود!؟ در این خصوص دانشجویی از طرف بنده مامور شد این موضوع را بررسی کند به طوریکه تا امارات رفت و با کشتی های خارجی نیز مصاحبه کرد و آنها اعلام کردند که کشتی ها خلیج فارس و بنادر ایران را بهترین و امن ترین بنادر برای بارگیری می دانند. به همین خاطر بنده دستور دادم که آگهی در روزنامه ها بدهند و هر کسی که آمد این کار را انجام بدهد که در نهایت دیدم وقتی آگهی داده شد شرکت هایی با سابقه های تخصصی آمدند. اما نکته اینجاست به جای اینکه این کار را به نفر اول بدهند به نفر دوم دادند. بنده پس از بررسی دیدم که نفر دوم آقازاده ای است که وابسته به یکی از سران کشور است و ۱۵ سال است که قراردادهای نفتی را می بندد و این در حالی بود که نه امکاناتی داشت و نه تخصصی! ولی با این حال با آن قرارداد ۳۰۰ میلیون دلار پول عایدش می شد.

وی ادامه داد: پس از بررسی های بنده معلوم شد که آقای معاون وزیر این کار را انجام داده است و ۲۰ سال است که در این سمت ها مشغول  است که بعد از مشاهده سریعا دستور دادم که او را عزل کنند. حال می بینیم که این فرد با مصاحبه در روزنامه ها علیه دولت سخن می گوید و اعلام می کند که سیاست های دولت غلط است.

احمدی نژاد گفت: دولت موظف است با همه وجود از منابع و حیثیت و آبروی ملت صیانت کند هم در داخل کشور و هم در سطح جهانی و عرصه های گوناگون.

رئیس قوه مجریه افزود: در دولت اسلامی احدی حق ندارد که از امکانات متعلق به دولت برای استفاده گروه و یا یک دسته و یا قشر خاص استفاده کند و آن را مختص به آنان بداند.

وی ادامه داد: اشتباهی که بعد از پیروزی انقلاب اتفاق افتاد این بود که بعضی از وزرای تصمیم گیر به جای اینکه از حقوق و منافع ملت دفاع کنند منافع دیگر را بر آن ترجیح دادند.

رئیس قوه مجریه تصریح کرد: مدیر، وزیر و یا رئیس شرکت تصمیم گیری در چند سال پیش بر مسند کار بودند و هر زمان و هر مقطع اشتباهات متعددی را انجام می دادند و منافع ملی را برای کارهای دیگر استفاده می کردند منافع خود و پر کردن جیب هایشان بر منافع خود ترجیح دادند. وقتی در روستایی و شهری مردم اعتراض می کردند که منافع ملت را آن مدیر پایمال می کند می دیدیم که برعکس در دولت های گذشته از آن مدیر حمایت می شد.

احمدی نژاد در بخش پایانی سخنانش به سیاست های خارجی دولت نهم اشاره کرد و گفت: دولت نهم موظف است تا با شجاعت کامل در سیاست های خارجی ورود کند. ما ۵ سال پیش یادمان می آید که با فشارهای بیرونی تقاضاهایی مطرح شد که در آن زمان با این بهانه که باید تنش زدایی و گفتگو کنیم باعث شدند که دشمنان ما قدم به قدم خواسته هایشان را مطرح کنند و از این طرف ما عقب نشینی کردیم تا آنجایی که چند قرارداد ساختمان برانداز را بدون تصویب مجلس علیه ما به امضا رساندند.

وی ادامه داد: دشمنان به بهانه موضوع هسته ای می خواستند از قدرت دفاعی ایران مطلع شوند تا نقشه بوش را پیاده کنند پس این وظیفه دولت است در برابر چنین اقداماتی شجاعانه ایستادگی کند و آن چماقی که دشمنان برای ما بلند کرده اند بر سر خودشان بکوبد.

رئیس جمهور تاکید کرد: ایستادگی ملت ایران باعث شده است که جهان غرب بداند که بدون حضور جمهوری اسلامی ایران اداره منطقه و جهان دشوار خواهد بود.

این روزها مرزبان در تدارک مراحل اولیه تولید و اجرای دو اثر “هاملت با سالاد فصل” زنده‌یاد رادی و “منطق الطیر سلیمانی” نوشته امیر دژاکام است که سال گذشته اجرای آنها به دلایلی به تعویق افتاد. آماده‌سازی این دو نمایش بهانه‌ای شد تا گفتگویی با مرزبان در خصوص دلایل اجرا نشدن این دو اثر در سال گذشته و همچنین برخی مسائل و مشکلات تئاتر ایران داشته باشیم.

* خبرگزاری مهر ـ گروه فرهنگ و هنر: بعد از “لبخند باشکوه آقای گیل” کاری از شما روی صحنه ندیدیم. سال گذشته اجرای دو نمایش “منطق الطیر سلیمانی” و “هاملت با سالاد فصل” لغو شد. ولی دلایل آن مشخص نشد. چرا؟

ـ هادی مرزبان: “لبخند باشکوه آقای گیل” نهمین اثری بود که از زنده‌یاد اکبر رادی به روی صحنه بردم. بعد از پایان اجرای آن نمایش قرار بود نمایش “دکتر نون” نوشته حسین پاکدل را اجرا کنم که بسیار نمایشنامه زیبایی است. اجرای “دکتر نون” از آرزوهای من است و سه سال است دنبال اجرای آن هستم و به دلایل مختلف تا حالا این امر میسر نشده است. سال گذشته پس از تعمیرات و بازسازی تماشاخانه سنگلج به دعوت اتابک نادری مدیر تماشاخانه به آنجا رفتم و از دگرگونی و زیبایی آن حیرت کردم. همانجا به پاس این زحمات نادری قول دادم نمایشنامه “هاملت با سالاد فصل” را در سنگلج اجرا کنم. از طرفی دینی که به زنده‌یاد رادی درباره سنگلج داشتم نیز ادا می‌شد. آقای رادی همیشه می‌گفت خیلی دوست دارد یکی از آثارش در سنگلج به صحنه برود.

دهمین اثری که از استاد رادی قرار بود کار کنم نمایشنامه “خانمچه و مهتابی” بود، ولی برای اجرا در سنگلج مناسب نبود و سالن دیگری را می‌طلبید. به این دلیل تصمیم گرفتم “هملت با سالاد فصل” را که یک کمدی بسیار زیبا و از شاهکارهای استاد رادی است به صحنه ببرم و اجرای “خانمچه و مهتابی” را به زمان و سالنی دیگر موکول کنم.

* سرنوشت “منطق الطیر سلیمانی” چه شد؟

ـ سالهای ۵۵ و ۵۶ که در انگلستان بودم نمایشی دیدم در مورد زندگی مسیح و همانجا تصمیم گرفتم زمانی درباره قرآن مجید و بعثت پیامبر (ص) اثری را به صحنه ببرم. به نظر من هر کارگردانی در هر جامعه اگر توانش را داشته باشد وارد مسائل عقیدتی و دینی خود بشود، باید سراغ اجرای چنین متونی برود. این  بود که حدود سه سال پیش به آقای امیر دژاکام پیشنهاد دادم و ایشان متنی زیبا نوشتند و این نمایش کار بزرگی است. قرار بود “منطق الطیر سلیمانی” سال گذشته اجرا شود که به تیر غیب گرفتار شد و به هر دری زدم نتوانستم آن‌ را اجرا کنم. بعد از “دکتر نون” و “هاملت با سالاد فصل” این سومین کار من بود که ناکام ماند و به همین خاطر سال گذشته خیلی دلم شکست و ترجیح دادم سکوت کنم و با همان سکوت از ایران رفتم.

* چرا رفتید؟

ـ ببینید، کار نکردن یک هنرمند مساوی با مرگ اوست، موجودیت یک هنرمند کار اوست. مرزبان بدون تئاتر هویتی ندارد و در نتیجه به همین دلایل با در نظر گرفتن اینکه همیشه گفته‌ام هنرمند مانند شیر جنگل است و وقتی بوی مرگ خودش را حس می‌کند به ناکجاآبادی می‌رود که در تنهایی بمیرد و دیگر حیوانات جنگل شاهد مرگش نباشند این علت رفتن من بود.

بعد از چند ماه مدیر کل هنرهای نمایشی آقای پارسایی با دستیار من صحبت کرده بودند. بعد با خود من تماس گرفتند و خواستار حضور من و اجرای نمایش شدند. بلافاصله به ایران آمدم و در جلساتی که داشتیم قرار شد دو نمایش “منطق الطیر سلیمانی” و “هاملت با سالاد فصل” را به صحنه ببرم که در این ارتباط وظیفه خود می‌دانم از شخص حسین پارسایی تشکر کنم.

* بسیاری از بزرگان بازیگری تئاتر با آثار نمایشی شما روی صحنه رفته‌اند. آخرین کار جمشید مشایخی نیز حضور در نمایش “شب روی سنگفرش خیس” شما بود و قرار شد با “دکتر نون” به صحنه تئاتر بازگردند. تکلیف “دکتر نون” چه می‌شود آیا دلیل اجرا نشدن این اثر ممیزی‌ است یا دلیل دیگری دارد؟

ـ متأسفانه ممیزی‌ها ما را آزار می‌دهد. چندی پیش در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه درخواستم از رئیس جمهوری آینده چیست گفتم آرزو دارم دو مسئله را مد نظر داشته باشد که یکی از این مسائل گوشه چشمی به بچه‌های صادق تئاتر داشته باشد و ما را از بلای ممیزی‌های سلیقه‌ای نجات دهد و باورمان داشته باشد. اگر بعد از ۳۰ سال هنوز خطوط قرمز را نشناسیم که باید کار تئاتر را ببوسیم و کنار بگذاریم. ما بیشتر از پشت میزنشینان معیارها را باور داریم و می‌شناسیم. هر چه درها بیشتر باز باشد نسیم بیشتری خواهد وزید. ولی اگر قرار باشد مسئولی به سلیقه خودش یک در را باز کند، از همان در دچار زکام می‌شویم. من آرزو می‌کنم “دکتر نون” روزی اجرا شود چرا که مدیون جمشید مشایخی نازنین هستم که شش ماه به خاطر این اثر کار قبول نکرد.

* آیا درباره اجرای “منطق الطیر سلیمانی” نیز چنین شرایطی حاکم بود؟ آن زمان وقتی صحبت می‌کردیم گفته بودید برخی دوست ندارند شما چنین متنی را اجرا کنید.

ـ برای “منطق الطیر سلیمانی” ممیزی وجود نداشت بلکه کج‌سلیقگی‌هایی از ناکجاآبادهایی که من نمی‌شناسم باعث شده بود نتوانم این اثر را به صحنه ببرم. اما این بار با نشستهایی که با مسئولین وزارت ارشاد داشتیم قرار شد کار را با قدرت اجرا کنم. در زمان اجرا قصد دارم آیه شریفه سوره مبارکه “ناس” را در بروشور بگذارم تا کسانی که مانع اجرای نمایش در سال گذشته شدند بدانند بنده با انرژی بیشتر اقدام به اجرای این اثر کردم.

* همیشه تالار وحدت و سالن اصلی تئاتر شهر را برای اجرای آثار خود انتخاب کرده‌اید. این بار چرا سراغ سنگلج رفتید؟

ـ اگر امکان اجرای “منطق الطیر سلیمانی” در تئاتر شهر فراهم بود با علاقه آن را در سالن اصلی تئاتر شهر اجرا می‌کردم. چرا که محمد حیدری از اهالی تئاتر است و برنامه‌هایش را به خوبی انجام می‌دهد. اما سالن اصلی تئاتر شهر متقاضی زیادی دارد و از این رو نوبت اجرایی به این زودی به ما نمی‌رسد. البته حیدری چند بار به من گفته که برای اجرای این کار قرآنی آمادگی دارد و من همینجا از او و مدیریت هنری صحیحش تشکر می‌کنم.

در شرایط فعلی نیز حاضر نیستم پا به تالار وحدت بگذارم چرا که هر هنرمندی به آنجا رفته نالان بیرون آمده است. همینجا بگویم که مدیریت هنری یک تخصص مهم و سطح بالا است. یاد دکتر علی منتظری بخیر که بهترین الگو برای مدیر هنری بودن است. برخی دوستان وقتی به میز می‌رسند خیال می‌کنند آمده‌اند پشت میز بنشینند و به طرف مقابلشان یعنی هنرمندان فخر بفروشند و خلاصه یکه‌تازی کنند.

مدیران هنری را باید تفهیم کرد که مدیر هنری یک تالار یعنی در خدمت مردم هنردوست و هنرمندان بودن نه اینکه کاری کنند هنرمندان از تالارهای آنها گریزان باشند. اگر کسی مسئول سالنی می‌شود و آنجا اجراها کم می‌شود آیا نباید سؤال شود علت وجودی این سالن چیست؟ در مورد اجرای نمایش “منطق الطیر سلیمانی” در تالار وحدت با مسائلی که سال گذشته برای من و دیگر همکارانم پیش آمد این نمایش را در تالار دیگری اجرا خواهم کرد. نشان می‌دهم در سالن کوچکتر هم می‌توان همان فضاها را ساخت. امیدوارم همه آدمهایی که به عنوان مدیر هنری و به ویژه مدیر تالار هنری هستند شب در تنهایی خود وجدانشان را حکم قرار دهند و از خود بپرسند آیا ما در جهت کمک به پیشرفت سالن و اجراهای هنری قدمی برداشته‌ایم یا نه؟

* حرف از سالن شد. مشکلی وجود دارد و آن اینکه برخی آثار در سالنهای حرفه‌ای تئاتر روی صحنه می‌روند که در جذب مخاطب موفق نیستند و سطح کیفی مناسبی ندارند. با این وجود این آثار به صحنه می‌روند و این باعث می‌شود برخی هنرمندان شاخص و مستعد نتوانند اثر خود را اجرا کنند.

ـ ای کاش به جای ممیزی‌ها دقت روی کیفیت‌ کارها باشد. چرا باید به یک اثر که ممکن است به سالن و جذب تماشاگر لطمه وارد کند امکان اجرا در آن سالن‌ها را داد؟ چه اشکالی دارد سالنها تقسیم‌بندی صحیح نظیر تئاتر کودک، تئاتر آماتور، حرفه‌ای و تئاتر تجربی شوند. همینجا بگویم به اعتقاد بنده جای تئاتر تجربی در کشور ما خالی است و اگر گاهی یک گروه فعالیت و تجربه‌ای می‌کند خیلی زود تمام و فراموش می‌شود. در حالی که تئاتر تجربی جایگاهی ویژه دارد و امیدوارم گروهها به ویژه گروههای جوان بیشتر به این مسئله یعنی به تئاتر تجربی توجه کنند.

گروهی در یک سالن یکماه یا یکماه و نیم به اجرای خود ادامه می‌دهد و تماشاگران بسیاری را هم جذب می‌کند و ناگهان بعد از آن گروهی دیگر که از هر جهت کار ضعیفی دارد می‌آید و آن تماشاگر قبل به امید نمایشی با کیفیت به سالن می‌آید، ولی سرخورده می‌شود و تکلیفش را نمی‌داند. اگر تقسیم‌بندی سالنها هم بر اساس طیف تماشاگران و سلایق آنها انجام شود تماشاگر می‌داند در کدام سالن چه نوع نمایشی را می‌تواند ببیند.

معتقدم کار تئاتر یک مراسم و اتفاق است. تئاتر جشن بزرگی است که عده‌ای بازیگر در قراردادی از پیش تعیین شده در مکانی که نامش تالار است برای عده‌ای از مردم که نقش تماشاگر را بر عهده دارند‌ برگزار می‌شود. هر کدام از این سه رکن اصلی کار خود را صحیح انجام ندهند تئاتر تشکیل نمی‌شود و به این هنر خیانت شده است. همه آمده‌ایم نقش خود را بازی کنیم. تماشاگر که خوشبختانه ما نجیب‌ترین و آگاهترین را داریم،‌ وقتی هزینه زمانی و نقدی می‌کند و به تماشای نمایش می‌نشیند به وظیفه خود عمل کرده است.

بازیگران و هنرمندان وقتی به صحنه می‌روند و بازی می‌کنند یعنی وظیفه‌شان را انجام داده‌اند. مسئولان، مدیران و کارمندان تالارها هم باید وظیفه‌شان را انجام دهند و سالن را برای تمرین و اجرا آماده کنند و منتی هم بر سر کسی ندارند. اگر همه وظیفه خود را صحیح انجام دهند تازه یک تئاتر شکل گرفته و نمایشی به صحنه رفته است. حال اگر سطح کیفی کار تماشاگر را راضی نکند به وی خیانت کرده و آن تماشاگر را از تئاتر فراری داده‌ایم.

اگر می‌خواهیم نمایشی با تماشاگران میهمان اجر کنیم آن را در سالنهای خاص بگذاریم. اینکه تماشاگرانی هم دنبال نمایشهای خاص باشند که در تئاتر به دنبال کشف حقیقت نیستند نیز جای احترام دارد، ولی باید در سالنهایی دیگر غیر از مجموعه‌های حرفه‌ای تئاتر نظیر تئاتر شهر اجرا شوند. البته خوشبختانه تماشاگران ما امروز از بهترین و فهیم ترین تماشاگران هستند و در سالنها کمتر با تماشاگرانی سطحی با ژستهای هنری آنچنانی برخورد می‌کنیم. امیدوارم قانونی در مجلس به تصویب برسد که در هنر به ویژه در تئاتر آدمها را تصویب نکنند بلکه آثار هنری را تصویب کنند تا اهالی تئاتر از بلای سلیقه‌ای برخورد کردن با یک اثر هنری به ویژه تئاتر مصون باشند. امیدوارم رئیس جمهوری آینده اهالی تئاتر را باور داشته باشد و از نظر مالی ترتیبی داده شود که هیچ هنرمند تئاتری دغدغه نان نداشته باشد.

* خیلی‌ها معتقدند دهه‌های ۵۰ و ۶۰ آثار تئاتری از کیفیت بالایی برخوردار بودند، ولی امروز کمتر شاهد این سطح کیفی هستیم. به نظر شما این ناشی از مدیریت‌های تئاتری است یا هنرمندان سطح کیفی آثار را مد نظر قرار نمی‌دهند؟

ـ هر دو طرف باعث پایین آمدن سطح کیفی آثار شده‌اند ولی بیشتر تقصیر به گردن مدیران در سطوح مختلف است. هنرمندی که به صحنه می‌رود همه جانش را می‌گذارد تا هر لحظه را بهتر خلق کند. در نتیجه کار خود را به درستی انجام می‌دهد و به نظر من با شرایط نامناسب اقتصادی تئاتر شاهکار هم می‌کند. ولی از آن طرف برخورد سلیقه‌ای با اثر هنری و شخص هنرمند تئاتر باعث می‌شود کار آن کیفیت مطلوب را نداشته باشد. در زمان مدیریت منتظری و حتی زمان شریف‌خدایی اعتقادها و اعتمادها دوطرفه بود و امروز نمی‌دانم چرا این اعتمادها کمتر شده است. هنرمندان تئاتر به دلیل حرفه و هنرشان کمی تیزبین‌تر هستند و کمی زبانشان درازتر است ولی این باعث نمی‌شود به مدیران اعتماد و اعتقاد نداشته باشند. یکی از ساده‌ترین تعاریف تئاتر این است که تئاتر آینه جامعه است. البته حسین پارسایی کارش را خوب انجام می‌دهد اگر اطرافیان بگذارند.

* در مقام هنرمندی که تئاتر و فعالیت هنرمندان ایرانی و خارجی را در کشورهای دیگر دیده‌اید،‌ جایگاه و روند تئاتر ایران را در چه سطحی می‌بینید؟

ـ از سال ۵۷ بعد از انقلاب اسلامی یک تحول بزرگ در کل هنر ما به وجود آمد و در تئاتر نیز این تحول خیلی زیاد بود. ولی نمی‌دانم چرا هر چه جلوتر آمدیم از آن اوج سال ۵۷ و ۵۸ کمی پایین‌تر آمدیم. تئاتر ما بعد از انقلاب جهش داشت و از نظر مفهومی و ارزشی گامهایی بلند برداشت. هنرمندان ما با هیچ چیز همه چیز می‌سازند و اهل درد هستند. هنرمندان تئاتر ما یک سر ‌و گردن از برخی هنرمندان خارجی بالاتر هم هستند. خیلی نمایشها در جشنواره‌های بین‌المللی از کشورهای خارجی به صحنه رفته‌اند که در مقایسه با اثری مشابه از هنرمندان ایرانی در سطح پائین‌تر قرار دارند.

درست است خارجی‌ها به لحاظ امکانات و تکنیک در سطح بالا قرار دارند ولی آدمهای تئاتر ایران با اعتقاد و ایمان کار می‌کنند زیرا تئاتر برای هنرمند ایرانی یک عبادت، ولی برای اکثر هنرمندان خارجی تنها یک شغل است. دوستان ما که در کشورهای دیگر تئاتر ایرانی کار می‌کنند گویا نفس تئاتر و مهمترین جنبه آن را که تئاتر وصف حقایق غیر قابل وصف است فراموش کرده و تنها قصد دارند تماشاگر را بخندانند. در بهترین کارهایی که از همکاران ایرانی در کشورهای دیگر می‌دیدم تنها هدف خنداندن تماشاگر بود. از این رو معتقدم این دوستان در سال ۵۷ باقیمانده و عقبگرد می‌روند. از من خواسته شد نمایشی را در آمریکا اجرا کنم ولی قبول نکردم زیرا این تئاتر آنجا و میان همکاران ایرانی ما خریدار نداشت. بچه‌های تئاتر ما دارای ارزش بالایی هستند و تمام کمبودها را با رگ و پوست خود جبران می‌کنند و از هیچ همه چیز می‌سازند. امیدوارم مجموعه هنرمندان و تماشاگران تئاتر ایران با صبر بیشتری همدیگر را باور داشته باشند. در آن صورت ما هیچ چیزی کم نداریم.

* متأسفانه کمتر شاهد اجرای نمایش‌ها و توجه به شیوه‌های اجرای نمایش ایرانی هستیم و اکثر هنرمندان جوان بدون شناخت از این شیوه‌ها سراغ کارهای خارجی و تجربی می‌روند.

ـ مقوله تئاتر تجربی جداست و جایگاهی ویژه در تئاتر دارد. به نظر من تئاتر تجربی همانند آزمایشگاهی است که دانشمندان جوان در آن جمع شده و سبک‌ها، کارها و تئاتر‌های مختلف را تجربه می‌کنند و به کشفیاتی هم می‌رسند. متأسفانه برخی از ما به ویژه جوانان ما با اضافه کردن دو پسوند ایسم‌دار به خود گمان می‌کنند وقتی هنرمندی کار ایرانی می‌کند از سر بدبختی و بیچارگی است. به زور می‌خواهند خود را از اسمهای نام‌آور خارجی آویزان کنند، در حالی که ما در ایران بزرگانی چون زنده‌یاد ساعدی و رادی داشتیم و اکنون بزرگانی چون بیضایی در میان ما هستند.

اگر کمبودی هست با کار کارگردانها امکان کار بیشتر برای نویسندگان ما فراهم می‌شود. کمی خود را باور نداریم. باید اول خود را بشناسیم. ما منابعی چون فردوسی،‌ مولانا، حافظ و سعدی داریم. البته منکر هومر و ادیسه نمی‌شوم ولی اول باید داشته‌های خود را بشناسیم. جوانان ما مقهور نامها و ایسم‌ها هستند. ما پیش از اینکه خود را بشناسیم سراغ تئاتر اروپا و آمریکا می‌رویم و در واقع سرنا را از سمت گشادش می‌نوازیم. ما در ایران قصص قرآنی داریم که منبع تمام‌نشدنی است. زنده‌یاد رادی می‌گفت نمی‌توانم ببخشم آدمهایی را که می‌گویند در ایران درام‌نویس نداریم در حالی که اگر ما نمی‌شناسیم دلیلی بر نبودن نیست.

اگر اساتید پیشکسوت ما کارهایی از بزرگان جهان به صحنه می‌برند به دلیل داشتن تجربه بالا و دانشی است که دارند. من بعد از حدود ۴۰ سال کار مداوم و عشق ورزیدن به هنر نمایش امروز متوجه شده‌ام قطره‌ای هم در برابر این اقیانوس بزرگ نیستم. من عاشق ایران، فرهنگ و هنر و دین و اعتقادات کشورم هستم و نوستالژی من هنوز تعزی ظهر عاشوراست. ادبیاتم حافظ و مولانا و دارم‌نویسانم رادی، ساعدی و بیضایی هستند و هنوز در صحنه‌های تئاتر دنبال بوی نجیب کاه‌گلم که متعلق به من است و در هیچ بوتیک فرنگی هم پیدا نمی‌شود.

وی افزود: آموزه های امام راحل  نه تنها در حوزه جغرافیایی ایران بلکه در فاصله زمانی کوتاه توجه بسیاری از محافل ، مجامع کشورهای جهان را به خود جلب کرد.

متکی  تصریح کرد: علت این جلب توجهات نگاه جدید و نظریات جدیدی بود که در امر کشورداری از یک سو و تئوری حکومت  و نحوه نگاه به مناسبات بین ملت ها و کشورها ارائه شد.

وزیر امورخارجه کشورمان تاکید کرد:  مهمترین شاخص و برجستگی دیدگاههای امام خمینی(ره) متمرکز بود بر اینکه رویکرد مادی بدون توجه به ابعاد همه جانبه انسانها قادر به استقرار حکومت مطلوب نخواهد بود و ایشان در حقیقت نظامی را که مدعی بود معدودی با تکیه بر زور، قدرت و ابزارهای مختلف می توانند بر کل جهان حکومت کنند را به چالش کشید.

وی افزود: امروز ابطال آن نظریه را ملت های جهان در این یکجانبه گرایی و تک قطبی بودن بوضوح مشاهده می کنند.

وزیرامورخارجه گفت : تجلیل از خمینی تجلیل از همه ارزشهایی است  که انسان را به عدالت  و صمیمیت فرا می خواند و تجلیل از امام خمینی (ره) تجلیل از همه تلاش ها  و مبارزاتی است که انسانها در راه استقلال و عدالت به عمل می آورند.

متکی همچنین گفت: یکی از مهمترین دستاوردهای امام راحل در حوزه سیاست خارجی استقلال به تمام معنا در همه عرصه های سیاسی ، اقتصادی ، فرهنگی  و اجتماعی بود و جمله “ما می توانیم” نخستین بار از سوی ایشان مطرح شد.

وی افزود: حضرت امام (ره) خودباوری عظیم را در ملت ما احیا کرد و مردم ما با تکیه بر آن خودباوری به سوی خوداتکایی حرکت کردند و مشکلات و سختی ها بر استحکام اراده قطعی ملت ایران افزود.

وزیرامورخارجه ادامه داد: اگر روزی در کشور ما تنها یک اتومبیل ساده مونتاژ می شد امروز صنعتگران ، مبتکران و مخترعان ما گامهای بسیار بلندی را برداشته اند و عرصه های جدیدی را در نوردیده اند لذا ما با چنین نگاهی یاد و خاطره آن عزیز سفر کرده را گرامی می داریم.

متکی در بخش دیگری از سخنانش به ایام انتخابات در ۴ سال گذشته اشاره کرد و گفت: در آن ایام در جوشش ملت ایران و در ادامه آزمایش های مختلف انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری برگزار شد و فردی از فرزندان ملت انتخاب گردید.

وی افزود: در عرصه سیاسی خارجی بخشی از وظیفه هدایت سکان دیپلماسی کشور به بنده سپرده شد.

وزیرامورخارجه تصریح کرد: نخستین نکته ای که باید به آن اشاره کرد برخورد و تعاملی بود که از بیرون مرزها نسبت به این انتخاب صورت گرفت و این برخوردها از جهات مختلف جالب توجه بود و مردم با برداشت ها و تحلیل های خود در انتخابات مختلف اعم از شوراها ، خبرگان و… نشان داده اند که منتظر حادثه دیگری هستند.

وی همچنین گفت: از نخستین روز پس از اعلام  این خبر فضایی در دنیا بوجود آوردند که به یکباره  دموکراسی تعریف خاصی پیدا کرد و این برخورد شتاب زده غیرمنطقی و جهت دار عمدتا غرب در ارتباط با ایران برای بسیاری از کسانی که به مقوله مهم استقلال کشورشان توجه داشتند چراغ های هشدار دهنده ای بود.

وزیرامورخارجه خاطرنشان کرد: اگر چه غرب در طول سالها، برخورد صادقانه و منطقی نداشته است و حتی تعهدات خود را در عهدنامه ها زیر پا گذاشته است اما دولت نهم استقلال، خودباوری ، شعار ما می توانیم را از ارزشهای مهم و راهبردهای اساسی در همه عرصه ها از جمله در سیاست خارجی ارزیابی نمود. بر این اساس در یک مرور به گذشته و تحلیل رفتار غرب سعی کردیم با برداشتن گام هایی آنان را به واقعیت انقلاب اسلامی و رویکرد قاطع آن آشناتر کنیم.

وی ادامه داد: بر این اساس برخی از رویکردهای ناکارآمد را در کناری گذاشتیم و برخی از تجربه های به شکست انجامیده را با تصمیم سازی های جدید،  سعی کردیم جایگزین کنیم لذا با چنین نگاهی موفق شدیم نشاط و تحرک جدیدی را در حوزه سیاست خارجی بوجود آوریم.

وزیرامورخارجه اضافه کرد: ما به سئوالات و ابهامات آنان پاسخ دادیم اما با هر پاسخ سئوالات آنان به دو، چهار ، هشت و شانزده  سئوال و ابهام دیگر تبدیل می شد.

متکی تاکید کرد: ما در دولت نهم سعی کردیم این شیپور تبلیغاتی را جابجا کنیم و این سئوال را مطرح کردیم که چه کسی شما را به عنوان متر اندازه گیری در دنیا قرار داده است چرا که از نگاه ما برخوردهای شما سئوال برانگیز است.

وی افزود: یکی از سئوالاتی که آنان مطرح می کردند این بود که جمهوری اسلامی ایران مشروعیت ندارد و طرح این پرسش برای نظامی که بیشترین تکیه آن بر آرا و نظرات مردم است به خوبی آشکار می کرد که چه اهدافی را در سردارند ، به گونه ای که آنان خاکریزهایشان را با طرح این ادعاها تا داخل خیمه ارکان نظام جلو آورده بودند و دولت نهم این خاکریزها را برگرداند و خاکریز متهم کردن نظام و غیرمشروع دانستن آن را به تلاویو برد و گفت: اگر به دنبال حکومت نامشروع هستید، در تلاویو قرار داد. جایی که برای غرب هاله ای از قداست پیدا کرده بود و ایران بسیار منطقی مطرح کرد که رژیم صهیونیستی مشروعیت ندارد.

وزیرامورخارجه در ادامه سخنانش تصریح کرد: دولت نهم همچنین خاکریز را به دوربان برد و حاصل آن این بود که یک دانشمند واستاد دانشگاه بلژیک در مصاحبه با رادیو بلژیک گفت که نمایندگان دولت های اروپایی په پاسخی در قبال این برخورد دوگانه خود دارند زیرا ما دنیا را صدها سال به تحمل یکدیگر و شنیدن صدای مخالف دعوت می کردیم، چگونه است که آنان نتوانستند سخنرانی ۲۰ دقیقه ای یک مقام رسمی را بشنوند. این مسائل رویکردهای جدیدی بود که در دستور کار دولت نهم قرار گرفت.

متکی با اشاره به پرونده هسته ای کشورمان گفت: برای همه آشکار بود که سیاست های متخذه ، مسیر عقب نشینی را طی می کرد و کلمه عقب نشینی در سخنان آشکار رهبر معظم انقلاب کاملا هویداست به گونه ای که غربی ها به ما می گفتند اگرکارهایی که ما می خواهیم انجام ندهید چنین و چنان می کنیم.

وی افزود: دولت نهم خط قرمز خود را منافع ملت قرار داد و در محتوای بحث هسته ای مطرح کرد “انرژی هسته ای برای همه و بمب هسته ای برای هیچ کس” لذا با جا افتادن این راهبرد و بر اساس سیاست های دولت نهم آرام آرام دیدیم که تهدیدهایشان هیچ کدام به ثمر ننشست.

وزیرامورخارجه در بخش دیگری از این نشست خبری تصریح کرد : دستگاه دیپلماسی کشور در مدیریت روابط اقتصادی خارجی تلاش کرد برای کشور فرصت سازی کندبر اساس این جهت گیری  در ۴ سال گذشته سعی کردیم مناسبات اقتصادی را در دنیا متنوع کنیم و حتی در داخل اروپا هم سعی کردیم آن را از انحصار دو یا سه کشور خارج کنیم.

متکی خاطرنشان کرد: در حوزه آسیا تحولات بسیار چشمگیر است و در حوزه تجارت پروژه ها و سرمایه گذاری مسئولیت های جدیدی را به لحاظ سیاسی اقتصادی قالب و سودآور دیده ایم.

وی در ادامه به رشد صنعت تراکتورسازی در نقاط مختلف کشور اشاره کرد و گفت: صدها مهندس ایرانی در آمریکای لاتین به این صنعت مشغول هستند.

وزیرامورخارجه  افزود: شما امروز می بینید که در کشورهای مختلف خودروی ایرانی تولیدمی شود و اگر در گذشته بود تقویت شد و اگر وجود نداشت نیز ایجاد گردید.

متکی تصریح کرد: دیپلماسی اقتصادی ایران از ۷ میلیارد دلار به ۲۰ میلیارد دلار تغییر پیدا کرده و این جهت گیری روشنی است که دولت نهم در دیپلماسی اقتصادی خود اتخاذ کرده است.

وی همچنین به اکتشاف نفت در غرب توسط شرکت های ایرانی اشاره کرد و آن را یکی دیگر از اقدامات مهم  دولت نهم برشمرد.

وزیرامورخارجه به حضور ایران در سازمانهای بین المللی اعم از سازمان کنفرانس اسلامی و جنبش عدم تعهد به طور فعالانه و با پیشنهادهای روشن اشاره و اظهار داشت: کشور ایران با تصویب ۱۸۸ کشور در هاوانا و بدون حتی یک رای مخالف به عنوان رئیس بعدی جنبش عدم تعهد برگزیده شد و این نشان از جایگاه گویای ایران دارد.

ادامه دارد.

مقصد این هواپیما فرودگاه شارل دو گل پاریس بود و می بایست راس ساعات ۹ و ۱۰ دقیقه به وقت گرینویچ در این فرودگاه فرود بیاید.

از سرنوشت این هواپیما و مسافرین آن هنوز اطلاعی در دست نیست و نیکلا سارکوزی رئیس جمهوری فرانسه نگرانی خود را در این باره اعلام کرده است.